Yakıldık Ey Halkım, Unutma Bizi...


Yirmi yıl önce bugün Sivas'da insanlığı yaktılar...
Dillerdeki sloganlar o gün de aynıydı: Din elden gidiyor!
Dinin elde de dilde de olmadığını bugün olmadığı gibi o gün de kavrayamamışlardı.
Din en çok gönüllerdeydi...
O gün ateşe verilen o otelde tam 37 kişi öldü. Yanarak, yakılarak...
Tam 37 can ve bir otel dolusu insan bilerek, isteyerek ateşe verildi.
Suçları; onlar gibi düşünmemekti!


İşin en acı yanı ne biliyor musunuz? 
Aradan yirmi sene geçti; ama ellerinde olsa yine o otel ateşe verilirdi.
Fırsatları olsa yine Maraş'da, Çorum'da yaptıkları katliamlara devam ederlerdi.
Farklı olana saygı duymayı beceremedi bu millet çünkü. Kendi gibi düşünmeyeni zenginlik olarak göremediler.

Ayrılıklarımıza, farklılıklarımıza bakmadan; haksızca kurban edilenlerin hepsini anladığımız, hepsine ağladığımız gün dünya yaşanılası bir yer olacak...






"Yumrukluyorum duvarları,yumrukluyorum kara gecenin bedeniniEllerim kan içinde,nehirler taşmış yanaklarımda 
37 can, 37 gül çatlamış susuzluktan sivasın içinde
Nasıl uyku tutar gözlerimi
Döne döne semaha duranlar tutuştu önce
Sonra türküler sonra da şiir çığlıksız düştü türkülerin 
yanı başına
Sivas Sivas yiğitlik midir emanet cana kıymak
Yiğitlik midir bir tutam ışığı kör bıçakla güneşten koparıp 
karanlığa kurban etmek
Söyle hangi kitapta vardır elleri kolları bağlıyı yakmak
Var mıdır kardelen akınında bir avuç inciyi ateşte tutmak "




Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
BLOG DESIGN BY BİR OTAKUNUN DÜNYASI