DİLİME TAKILANLAR -- 1




Bugün taktım bu türküye resmen... Olur bazen bana, bir şeyler dolanır dilime, baştan baştan dinleyip dururum; ta ki sıkılana dek. Neşat Usta'dan da dinledim; ama ne yalan söyleyeyim Eylem Hanım bir başka söylemiş, bir de Zara var bu türküyü bu kadar iyi okuyan. Nağmeleri geçtim, öyle hissederek okuyor ki etkilenmemek mümkün değil...

Şimdilerde kaç şarkı bu denli etkiliyor ki bizleri, saymaya kalksam bir elin parmaklarını geçmez sanırım... Ve ben kulağa hoş gelen her şeyi dinliyor olsam da türkülerin yeri hep bir başka. Hangi dilde olursa olsun... 'Kötü insanların türküleri olmaz' diye okumuştum bir yerde ne kadar da doğru demiş diyen.

Türkü zaafım babamdan miras sanırım... Çocukluğumda, henüz cd'lerin olmadığı o zamanlarda, babam kaset koleksiyonu yapardı; Arif Sağ'lar, Musa Eroğlu'lar, Muhabbet Türküler, Hasret Gültekin'ler, Sebahat Akkiraz'lar, Güler Duman'lar, Belkıs Akkale'ler, Erdal Erzincan'lar... Hangi birini sayayım ki... Kendi dinler bize de dinletirdi... Ve ben liseye başlayana dek başka müzik türü hiç dinlemedim. O dünya yetmişti bana... Bağlamanın o yürek burkan sesi kâfiydi küçücük dünyamda, bir de eşlik eden içli bir ses... Deyişler, semahlar... Babam onları çaldıkça kalkar semah dönerdim çocuk aklımla... Güzel günlerdi vesselam... 

Belki bundandır bilemem; ama gürültülü müziklere tahammülüm hiç yoktur. Slow parçaları yeğlerim her daim... Onlar daha bir dokunuyor sanki insan ruhuna... Melankoliyi hissetmek hep daha kolay oldu benim için... Türkülerdeki o tanıdık hüznü de tabi... Ortak acıların diyetleri ödediklerimiz, dinlediklerimizde kendimizi  bulmamızın sırrı bu belki de. Herkesin hayatının bir yerde takılıp kalmışlığı, her yüreğin eksiğini özlemle andığı bir ayrılığı, her ruhun bir parça kırgınlığı... Varolduğumuz ilk andan beri aynı acılar pençesinde kıvrandıklarımız... Ortak zamanların tanıdık yalnızlıkları buhranlarımızı tetikleyen... Ölümler tanıdık, düğünler tanıdık, hüzünler ve hatta sevdalar tanıdık olunca şarkılar, türküler de bir bize yazılmış gibi geliyor. Hani yazan halimizi de görmüş de duygularımızı tele dökmüş...


<<<  şad olup gülmedim de eller içinde
benim gülüm soldu güller içinde
bir bahtı karayım, oy, kullar içinde
gitti benim nazlı yarim, gelmedi...  >>>

Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
BLOG DESIGN BY BİR OTAKUNUN DÜNYASI